دانشمندان معتقدند شبیه‌سازی نئاندرتال‌ها از نظر تئوری ممکن است اما فناوری‌های فعلی هنوز توان انجام این کار را ندارند. نبود یک نمونه DNA کامل و سالم از نئاندرتال‌ها بزرگ‌ترین مانع علمی محسوب می‌شود؛ چرا که بقایای آن‌ها پس از هزاران سال به قطعات کوچک و آسیب‌دیده تبدیل شده‌اند.

پروژه‌هایی مانند احیای گرگ وحشت توسط شرکت کلوسال نشان می‌دهند که دانشمندان بیشتر به دنبال مهندسی ژن‌های موجود برای تقلید صفات هستند تا بازسازی دقیق گونه‌های منقرض‌شده. بازگرداندن نئاندرتال‌ها با چالش‌های پزشکی نظیر نرخ بالای سقط جنین و مشکلات جسمی همراه است. علاوه بر این، پرسش‌های اخلاقی و حقوقی درباره جایگاه یک موجود منقرض‌شده در جامعه‌ی انسان‌های امروزی، این مسیر را دشوارتر می‌کند.